وقتی دشمن مسئولیت حمله را می‌پذیرد، «حادثه» نامیدن آن چه معنایی دارد؟

در سیاست خارجی، واژه‌ها فقط کلمه نیستند؛ هر عبارت، پیامی برای دوست و دشمن است. وقتی رئیس‌جمهور اوکراین از عملیات در دریای خزر سخن می‌گوید و وزیر امور خارجه ایران نیز از حمله به یک کشتی تجاری ایرانی و کشته شدن یک ملوان ایرانی سخن می‌گوید، دیگر استفاده از واژه «حادثه» هیچ توجیهی ندارد. حمله پهپادی به یک شناور تجاری، حادثه نیست؛ حمله مستقیم به منافع و امنیت جمهوری اسلامی ایران است.
مشکل فقط یک کشتی یا یک ملوان نیست؛ مشکل پیامی است که از دل این ادبیات به بیرون مخابره می‌شود. دشمن باید مطمئن شود که تعرض به جان شهروندان و منافع ایران، هزینه‌ای سنگین در پی خواهد داشت. هرگونه ابهام، محافظه‌کاری یا عقب‌نشینی لفظی، تنها طرف مقابل را برای تکرار چنین اقداماتی جسورتر می‌کند.
دیپلماسی لبخند و توئیت‌های انفعالی در برابر تهدیدات سخت، امنیت ملی را به خطر می‌اندازد. جناب آقای عراقچی! زمان مدارا، پرده‌پوشی و بازی با کلمات به پایان رسیده است. وزارت امور خارجه نباید با اتخاذ مواضع کم‌رمق و ادبیات مصلحت‌آمیز، پیامی از ضعف به خارج مخابره کند. وقتی به منافع و جان شهروندان ایرانی تعدی می‌شود، منفعل عمل کردن دستگاه دیپلماسی هیچ توجیهی ندارد؛ وقت آن است که سیاست خارجی از حالت انفعال خارج شده و مواضعی قاطع، صریح و بدون لکنت اتخاذ کند. جواب حمله نظامی، حمله نظامی است و جواب خون، خون!
اگر دولت معتقد است کشتی ایرانی هدف حمله قرار گرفته است، این موضوع باید با تمام ظرفیت‌های سیاسی، حقوقی و دیپلماتیک و نظامی دنبال شود؛ از احضار سفیر و ثبت شکایت رسمی در مجامع بین‌المللی گرفته تا مطالبه غرامت و پاسخگو کردن عاملان این اقدام. بازدارندگی با توییت و ادبیات دوپهلو ایجاد نمی‌شود؛ بازدارندگی زمانی شکل می‌گیرد که طرف مقابل بداند هر اقدام علیه منافع ایران، تبعاتی جدی و ملموس برای او خواهد داشت.
امروز مسئله فقط اوکراین نیست؛ اگر رئیس‌جمهور اوکراین تصور کند که می‌تواند با اتکا به حمایت ناتو و همراهی رژیم صهیونیستی، امنیت ایران را هدف قرار دهد و هیچ هزینه‌ای نپردازد، این روند به رویه‌ای خطرناک تبدیل خواهد شد. چنین محاسبه‌ای باید با واکنشی قاطع، روشن و بازدارنده برهم بخورد تا هیچ مقام خارجی گمان نکند تعرض به منافع و جان شهروندان ایرانی اقدامی کم‌هزینه است. هرگونه تعلل یا واکنش کم‌رمق، تنها این تصور را تقویت می‌کند که می‌توان علیه ایران اقدام کرد و از تبعات آن گریخت.
خون یک ملوان ایرانی نباید در میان بازی با واژه‌ها فراموش شود. حمله پهپادی به کشتی تجاری، «حادثه» نیست؛ حمله مستقیم است و باید با موضعی متناسب، قاطع و بازدارنده پاسخ داده شود تا هیچ طرفی، فارغ از اینکه از حمایت چه قدرت‌هایی برخوردار است، تصور نکند تعرض به منافع ایران اقدامی کم‌هزینه خواهد بود.
امنیت دریای خزر با بیانیه‌های مبهم و بازی با واژه‌ها حفظ نمی‌شود. امروز زمان آن است که دستگاه دیپلماسی نشان دهد دفاع از جان شهروندان و منافع ملی، صرفاً در حد صدور توییت و بیانیه نیست، بلکه با اقداماتی روشن، مؤثر و بازدارنده دنبال می‌شود؛ چرا که تنها در این صورت است که هیچ کشوری جرئت نخواهد کرد امنیت ایران را عرصه آزمون و خطا تصور کند. بلکه باید آن دلقکی که رئیس‌جمهور اوکراین شده را سر جای خودش نشاند