نقش گردشگری در تقویت اقتصاد مقاومتی در سایۀ وحدت ملی و امنیت ملی

گردشگری موضوعی بسیار گسترده است که از تفریح تا آموزش، تا گسترش فرهنگ و معنویات تا صنعت، و تا رونق اقتصاد و اشتغالزایی، و حتی سیاست و روابط بین الملل را در بر می گیرد، و در راستای نیل به اهداف جاری در همین گستردگی موضوعی است که می توان آن را فرایندی ذوجوانب به شمار آورد. اما آن چه در مسیر این نقش آفرینی بسیار حائز اهمیت است، شناخت اصالت پدیده گردشگری و اثرگزاری آن در جریان زندگی افراد و به تبع، چیستی و کلیت جامعه و جهان بینی حاکم بر آن می باشد؛ و از این رو است که تعریف این پدیده، آرایه ها و اهداف آن و ارزشهای حاکم بر آن، در جامعه دین مدار و معنویت گرای ما، که نمودهای این خصیصه اش را در شرایط حاکم بر آن در این برهه نزدیک به یک ماهه نبرد با مدعیان جهانداری آشکارا می بینیم، با آن چه که از جانب غرب فرورفته در حضیض مادیات برای کل جهان این روزگار تعریف شده، تفاوت ماهوی پیدامی کند؛ گرچه از آن رو که عنصر حائز اهمیت آن در هردو نگره مذکور انسان است، البته هرکدام از منظر خود، که یکی ظاهرگرایی صرف، و دیگری نمود معنا در ظاهر است، خواه ناخواه شکل گیری و ادامه مسیر جریان این پدیده متضمن وجوه مشترکی در دو بستر است.
باری، آن چه در تبیین و گسترش جریان گردشگری مبتنی بر فرهنگ و هویت، و حائز موقعیت اثرگزار در جامعه ایران به عنوان ام القراء جهان اسلام و بانی بنیان جریان غرب ستیزی در جهان و حتی خود غرب جغرافیایی، نقشی موثر دارد این است که مبانی و ساختارهای آن در راستای ایفای نقش هویتی و تمدنی باید اصلاح و بازطراحی شوند و در این فرایند کلان، در راستای نقش آفرینی گردشگری به عنوان یک جریان بسیار گسترده و به واقع تمدن ساز، به این موارد توجه خاص شود:
تدوین ساختارهای گردشگری مبتنی بر مبانی اسلامی-ایرانی با تأکید بر حفظ فرهنگ بومی
اولویت‌دهی به گردشگری داخلی
تمرکز بر گردشگری معنوی و مذهبی
رونق دهی به سفرهای گروهی آسان با رعایت انگاره‌های اسلامی-ایرانی
تقویت گردشگری خانوادگی
تقویت و رونق‌دهی به گردشگری در راستای اشتغالزایی، فروش صنایع‌دستی و گردش هرچه‌بیشتر سرمایه
تولید محتوای آموزشی و تبلیغی برای بهبود فرهنگ سفر، حفاظت از محیط‌زیست و افزایش آگاهی گردشگران و جوامع محلی
موانع قانونی و ایجاد شفافیت
سرمایه‌گذاری بخش خصوصی
تعامل بین‌نهادی وزارت متولی گردشگری با سازمان‌هایی مانند آموزش‌وپرورش، اوقاف، مساجد و شهرداری‌ها برای تأمین زیرساخت‌های ارزان
باری، با بهره گیری از سیاستهای کلانی چنین، وزارت متولی میراث فرهنگی و گردشگری باید مسیری را برای پیشبرد امور خود در جهت وحدت ملی و اقتصاد مقاومتی و حتی امنیت ملی پیش گیرد که میراثهای فرهنگی مادی و معنویمان در بستری به واقع امن ادامه حیات واقعی دهند و در چنبره دستاویزهای یاوه بین المللی مبتنی بر غربگرایی، همچون سپر آبی و اطلاع رسانی به یونسکو به بوته فراموشی سپرده نشوند.