خطرناک تر از جنگ

گاهی آتش بس و مذاکره می تواند از جنگ نیز خطرناک تر و پیامدهای ویران کننده تری داشته باشد. و آن زمانی است که طرف مقابل شما کسی است که دو بار در میانه مذاکرات به شما حمله نظامی کرده است، مستکبر، زیاده خواه و زورگو است، هیچ حد و مرز اخلاقی نمی شناسد، فاسد و فریبکار است و به سادگی تمام توافقات را زیر پا می گذارد.
بهترین دلیل برای مدعای فوق، تجربه است. جنگ رمضان را می توان پیامد تله آتش بسی دانست که در جنگ دوازده روزه گرفتار آن شدیم. اگر جنگ دوازده روزه ادامه می یافت و آمریکا و رژیم صهیونی، پاسخی پشیمان کننده دریافت می کردند، جنگ رمضان اتفاق نمی افتاد. همین مطلب درباره جنگ رمضان نیز صادق است. از همین روست که از قضا مدافعان ادامه جنگ با متجاوز تا شکست کامل آن، بیش از هر کسی به دنبال صلح پایدار هستند، به گونه ای که سایه جنگ از سر کشور برداشته شود و این امری است که در میدان جنگ تحقق پیدا می کند. کوتاهی در این خصوص می تواند مذاکره و آتش بس را به هیزمی برای تجاوز بعدی دشمن تبدیل کند و ایران را در چرخه شومی از جنگ، آتش بس و دوباره جنگ، گرفتار سازد.
تجربه جنگ دوازده روزه نشان داد که دشمن از مذاکره به مثابه یک تاکتیک جنگی استفاده می کند و حال آنکه در ایران به مثابه یک راهبرد به آن نگاه شده است. این امر یکی از مهمترین ویژگی های نگاه رمانتیک به سیاست خارجی است. در جهانی که تحت سلطه نظم رو به زوال آمریکایی است، مذاکره، گفتگو، آتش بس، و صلح همگی صرفاً تاکتیک هایی هستند که در خدمت راهبرد سلطه طلبی و پیروزی در جنگ قرار دارند. به عبارت دیگر، اگر تاکتیک را طرحی برای پیروزی در یک مقطع یا یک جبهه از نبرد بدانیم و راهبرد را طرحی کلان برای پیروزی در کل یک نبرد تعریف کنیم، مذاکره و آتش بس صرفاً تاکتیک های دشمن برای پیروزی در نبرد هستند.
اینکه بارها هشدار داده شده است که دوگانه میدان و دیپلماسی در چنین جهانی و در مقابله با چنین دشمنی، دوگانه ای خطرناک و جعلی است، از همین روست؛ مذاکره و دیپلماسی برای آمریکا و رژیم صهیونی، بخشی از میدان جنگ است و نادیده گرفتن این نکته بنیادی می تواند نبرد در حال پیروزی را به شکست بکشاند.
جنگ رمضان می تواند جنگی باشد که به همه جنگ ها پایان دهد اگر به این نکته توجه شود که دشمن زمانی از تاکتیک مذاکره و آتش بس در جنگ استفاده می کند که در موضع ضعف قرار دارد، امری که می توان به سادگی از اضطرار و اشتیاق ترامپ برای آتش بس تشخیص داد؛ اضطراری که به روشنی در شدت یافتن پریشان گویی و تهدیدهای دیوانه وار و توأم با توهین وی مشهود بود.
جنگ رمضان می تواند جنگی باشد که به همه جنگ ها پایان دهد، اگر هیأت مذاکره کننده به امام شهیدشان اقتدا کنند، مظلومیت کودکان شهید میناب را در یاد داشته باشند، و در میز مذاکره همان ایمان، بصیرت، وطن دوستی، رشادت، شجاعت، و مقاومتی را از خود نشان دهند که جوانان دلاور این سرزمین در پشت لانچرها از خود نشان دادند. این همان رمز پیروزی در همه میدان ها، از جمله میدان دیپلماسی است.