ضرورت پاسخ‌گویی درباره معیارها
بر اساس اطلاعات و گزارش‌های دریافتی در مناطق نفت‌خیز جنوب و شرکت‌های تابعه آن، شماری از مدیران که در دوره وزارت محسن پاک‌نژاد، وزیر سابق نفت، برای مدت شش ماه تا یک سال تمدید خدمت شده بودند، در دوره مسئولیت حمید بورد نیز با تمدیدهای مشابه مواجه شده‌اند. این گزارش‌ها پرسش‌های مهمی را درباره معیار انتخاب افراد برای تمدید خدمت، ضرورت ادامه حضور آنان و نحوه ارزیابی عملکردشان مطرح می‌کند. آیا پیش از هر تمدید، ارزیابی مشخصی از عملکرد مدیر مربوطه انجام شده است؟ آیا ضرورت ادامه حضور او بر اساس شاخص‌های فنی، عملیاتی و مدیریتی به اثبات رسیده است؟ آیا گزینه‌های جایگزین از میان نیروهای متخصص و باتجربه مجموعه بررسی شده‌اند؟ و مهم‌تر از همه، آیا کارکنان از معیارهای این تصمیم‌ها اطلاع دارند؟ پاسخ شفاف به این پرسش‌ها می‌تواند از شکل‌گیری شائبه تبعیض جلوگیری کند و اعتماد بدنه کارشناسی صنعت نفت را افزایش دهد. افزایش تولید نفت و موضوع کیفیت نفت تولیدی؛ پرسش‌هایی که باید پاسخ داده شوند در کنار موضوع تمدید مدیران، برخی گزارش‌ها و اظهارنظرهای مطرح‌شده درباره وضعیت نفت تولیدی و آمارهای افزایش تولید در مناطق نفت‌خیز جنوب نیز نیازمند بررسی کارشناسی است. از یک سو، موضوع افزایش تولید نفت در مقاطعی از فعالیت مدیران تمدیدشده مطرح می‌شود و از سوی دیگر، گزارش‌هایی درباره تغییر کیفیت نفت تولیدی و افزایش برخی شاخص‌های نمکی‌شدن نفت انتشار یافته یا به دست رسانه ها رسیده است. ارتباط احتمالی این موضوعات با تصمیم‌های مدیریتی، عملکرد عملیاتی و شیوه گزارش‌دهی تولید، نیازمند بررسی مستقل و اتکا به داده‌های فنی معتبر است. در این میان، یک پرسش اساسی مطرح می‌شود: افزایش اعلام‌شده تولید بر چه مبنایی محاسبه شده و آیا این افزایش با داده‌های واقعی تولید، کیفیت نفت، ظرفیت فرآورشی و آمارهای رسمی قابل تطبیق است؟ همچنین، ادعای نبود صادرات یا محدودبودن صادرات نفت در یک مقطع مشخص، به‌تنهایی نمی‌تواند مبنای نتیجه‌گیری درباره واقعی یا غیرواقعی‌بودن آمار تولید باشد؛ زیرا تولید، صادرات، ذخیره‌سازی و مصرف داخلی شاخص‌هایی متفاوت‌اند. بااین‌حال، هرگونه ادعای افزایش تولید باید با ارائه مستندات فنی و آمارهای قابل راستی‌آزمایی همراه باشد. از همین رو، انتظار می‌رود شرکت ملی نفت ایران و شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب درباره روند تولید، تغییرات کیفیت نفت، شاخص‌های نمکی‌شدن و مبانی محاسبه آمارهای اعلام‌شده، توضیحات روشن و مستندی ارائه کنند. اگر عملکرد مدیریتی با افزایش واقعی تولید و بهبود شاخص‌های عملیاتی همراه بوده است، انتشار مستندات می‌تواند این موضوع را اثبات کند؛ و اگر ابهام یا اشکالی وجود دارد، باید بدون ملاحظه و تعارف بررسی شود. صنعت نفت به آمار دقیق و عملکرد قابل سنجش نیاز دارد، نه ابهام در شاخص‌های تولید و نه تصمیم‌هایی که معیارهای آن برای کارکنان روشن نیست. آقای بورد؛ فرصت جوانان را با تمدیدهای غیرضروری نگیرید اکنون انتظار از سرپرست وزارت نفت روشن است: پیش از امضای هرگونه تمدید بازنشستگی، ضرورت ادامه حضور فرد، عملکرد او، امکان جایگزینی و آثار تصمیم بر مسیر ارتقای کارکنان به‌دقت بررسی شود. تمدید خدمت نباید به امتیازی ویژه برای مدیران تبدیل شود و هیچ فردی نباید صرفاً به دلیل برخورداری از حمایت‌های احتمالی، از قاعده‌ای که برای سایر کارکنان اجرا می‌شود مستثنا بماند. اگر ادامه فعالیت فردی واقعاً برای صنعت نفت ضروری است، دلایل آن باید روشن، مستند و قابل ارزیابی باشد. در مقابل، هرجا که نیروی جایگزین توانمند وجود دارد و ضرورت قابل دفاعی برای تمدید دیده نمی‌شود، باید اجازه داد چرخه طبیعی بازنشستگی و ارتقای شغلی انجام شود. هزاران نیروی جوان و متخصص در صنعت نفت منتظر فرصتی هستند که بتوانند دانش، تجربه و توانایی خود را در جایگاه‌های بالاتر به کار بگیرند. نادیده‌گرفتن این ظرفیت، تنها یک مسئله اداری نیست؛ بلکه می‌تواند به سرمایه انسانی، انگیزه سازمانی و آینده مدیریتی این صنعت آسیب بزند. آقای بورد! اگر قرار است به جوانان میدان داده شود، این میدان باید در عمل باز شود. تعویق‌های غیرضروری بازنشستگی را امضا نکنید و اجازه ندهید فرصت پیشرفت نیروهای متخصص، قربانی تمدیدهای بی‌پایان و روابط احتمالی شود. صنعت نفت متعلق به مردم ایران است؛ نه به مدیرانی که باید در زمان مقرر بازنشسته شوند و نه به کسانی که تصور می‌کنند می‌توانند برای حفظ افراد مورد حمایت خود تصمیم بگیرند. معیار باید قانون، شایستگی، ضرورت سازمانی و منافع ملی باشد؛ نه رابطه، سفارش و ماندگاری به هر قیمت.
دیدگاهها ۰
برای نظر دادن درباره این مطلب و دیگر مطالب ثبت نام کنید یا اگر حساب دارید وارد شوید