ضرب الاجل ترامپ و اثبات آسیب‌پذیر بودن آمریکا

دیروز ترامپ در شبکه اجتماعی‌اش نوشت «اگر ایران تنگۀ هرمز را به طور کامل و بدون تهدید، ظرف ۴۸ ساعت از همین لحظه باز نکند، ایالات متحده آمریکا نیروگاه‌های مختلف آن‌ها را هدف قرار داده و نابود خواهد کرد، که ابتدا بزرگ‌ترین نیروگاه را هدف قرار می‌دهد!»
ترامپ علی‌رغم صحبت روز قبلش که گفته بود به پایان عملیات در ایران نزدیک است و وضعیت تنگه هرمز به او ارتباطی ندارد و هر کشوری که از تنگه هرمز استفاده می‌کند باید برای بازگشایی آن وارد شود، در این اظهارنظر بار مسئولیت تنگه هرمز را برداشت. این یک تغییر رفتار در ترامپ است. از بی‌تفاوتی به وضعیت تنگه هرمز و اینکه منافع آمریکا در آنجا درگیر نیست به پذیرش کامل مسئولیت آن.
تغییر رفتار و گفتار ترامپ یک پیام روشن دارد: ترامپ از وضعیت تنگه بسیار عصبانی و شدیدا تحت فشار است و نمی‌تواند بدون بازگشایی آن ادعای پیروزی در جنگ کرده و از آن خارج شود. اگر این را در کنار اظهارات روز قبل ترامپ که بوی پایان دادن به جنگ می‌داد، ببینیم به این معنا خواهد بود که طرح ترامپ برای پایان دادن به جنگ به عملیاتی گره خورده است که بتواند منجر به بازگشایی تنگه هرمز شود. نتیجه اینکه کلید پیروزی جنگ رمضان وضعیت تنگه هرمز است. فعلا این کلید در دست ایران است و از همان ابتدا آمادگی برای حفاظت از این کلید را داشته است. در اولین پیام رهبر جدید انقلاب هم روی این مهم تاکید ویژه شده بود. اظهارات اخیر ترامپ برای ایران این موضوع را اثبات کرد و طبیعی خواهد که اراده ایران را برای حفظ این اهرم بیشتر شود.
تا الان اقدامات ترامپ برای بازگشایی تنگه هرمز موارد زیر بوده ازست:
1 بیمه کشتی‌ها و اسکورت توسط نیروی دریایی آمریکا؛ که مجالی برای عملیاتی شدن نیافت. نه کشتی‌ها جسارت خطر کردن داشتند و نه نیروی دریایی آمریکا جرات اسکورت آنها را داشت.
2 ایجاد ائتلاف بین‌المللی برای بازگشایی تنگه؛ ترامپ تلاش زیادی برای همراه کردن کشورهای دیگر جهت انجام عملیات نظامی برای بازگشایی تنگه انجام داد. اما هیچ‌کدام به نتیجه نرسید و همه کشورها با صراحت بالا پیشنهاد ترامپ را رد کردند. آنچنان که ترامپ عصبانیت خود را در اظهارات و نوشته‌هایش بیان می‌کرد. سناتور گراهام هم گفته بود که تاکنون ترامپ آنقدر عصبانی ندیده و دلیل آن هم پاسخ منفی دیگران به درخواست‌های او بوده است.
3 هدف قرار دادن زیرساخت‌های انرژی؛ این اقدام نیز در روز نوزدهم جنگ صورت گرفت و تعدادی از فازهای پارس جنوبی هدف قرار گرفت. ایران در پاسخ تاسیسات مختلفی در منطقه خلیج فارس و همچنین رژیم صهیونیستی را هدف قرار داد که مهمترین آن تاسیسات گاز مایع در قطر بود و سبب شد ترامپ عقب نشینی کند.
4 اشغال یکی از جزایر ایرانی و معامله با ایران؛ این گزینه یکی از گمانه‌زنی‌هایی است که خیلی مطرح است و البته برخی تحرکات میدانی هم آن را جدی می‌کند. انتقال نیروهای دریایی از نقاط مختلف دنیا به منطقه اصلی‌ترین نشانه آن است. اظهارنظرهای مختلفی هم در این زمینه شده است. ترامپ هم در این زمینه حرف‌های متناقض زده است. در رسانه‌ها موضوع جزیره خارک برجسته‌تر است. این گزینه خطرات زیادی برای آمریکا دارد و می‌تواند موجب تلفات سنگین شود که آمریکایی‌ها اصلا آن را دوست ندارند.
5 آخرین گزینه هم تعیین ضرب الاجل و تهدید به از بین بردن نیروگاه‌های برق است. البته الگوی ترامپ این بوده که درباره هدف عملیاتی صحبت نمی‌کند و چیزهایی را که به عنوان تهدید مطرح می‌کند، بیشتر برای عملیات روانی و در برخی مواقع عملیات فریب است و موضع خود را زیاد تغییر می‌دهد. هم در جنگ ۱۲ روزه و هم در جنگ رمضان از این جنس تهدیدها زیاد کرده است.
تجربه روزهای گذشته نشان داده است که ایران در واکنش به تشدید تنش، به صورت متقابل پاسخ را در سطحی بالاتر می‌دهد. ایران پاسخ خود را در سطح منطقه و فلسطین اشغالی گسترش می‌دهد. لذا بعید است که تهدید ترامپ منجر به تغییر رفتار ایران شود. خصوصا الان که برای ایران اثبات شد که بسته بودن تنگه هرمز فشار بسیاری بر آمریکا وارد می‌کند. ضرب الاجل و تهدید ترامپ عملا اثر معکوس می‌گذارد.