سعید جلیلی در سخنرانی پیش از نماز جمعۀ مشهد: ۸۷ سال ایستادگی؛ از مشهد تا شهادت

روز جمعه ۱۹ تیرماه، دکتر سعید جلیلی، نماینده رهبر معظم انقلاب در شورای عالی امنیت ملی، در سخنرانی پیش از خطبه‌های نماز جمعه مشهد با اشاره به نقش امام شهید امت در شکل‌گیری قدرت کشور، به تبیین ابعاد مختلف تحولات اخیر و الزامات پیش‌روی کشور پرداخت.
جدای از جنگ، تحریم و انواع فشارها، دشمن خود آنان به خوبی می‌داند که در ۴۷ سال گذشته چه هزینه‌های سنگین رسانه‌ای صرف کرده‌اند تا مردم ایران را از انقلاب بزرگی که انجام داده‌اند، پشیمان کنند اما امروز، پس از ۴۷ سال، می‌بینند که مردم چگونه در دفاع از انقلاب، در پاسداشت رهبری انقلاب، بیش از ۱۲۰ شب در صحنه و میدان حضور یافته و سنگ تمام گذاشته‌اند.
هشتاد و هفت سال پیش، در شهر مشهد، عزیزی چشم به جهان گشود؛ در زمانی که قدرت‌های جهانی پس از جنگ جهانی دوم مشغول طراحی و تثبیت مناسبات جدید جهانی بودند، او کودکی پنج یا شش ساله بود. استبداد رضاشاهی حاکم بود. در همین مسجد گوهرشاد، مردم را تنها به جرم دفاع از دین، به خاک و خون کشیدند. مردمی که از اعتقادات و ارزش‌های دینی خود دفاع می‌کردند، با شدیدترین سرکوب‌ها مواجه شدند.
آن زمان، ایران جایگاهی در مناسبات جهانی نداشت؛ اما امروز، پس از گذشت هشتاد سال، غربی‌ها ایران را برای خود تهدید وجودی احساس می‌کنند. شهید آیت‌الله خامنه‌ای از همان کودکی تا به امروز که به یک پیرمرد ۸۷ ساله تبدیل شده بود؛ با همه وجود و تمام توان در برابر زورگویی دشمن ایستاد. او هشتاد سال عمر شریف خود را با قدرت در این مسیر سپری کرد؛ از زندان و تبعید گرفته تا رویارویی با سخت‌ترین مبارزات فرهنگی.
اگر انقلاب اسلامی از سال ۱۳۴۲ حرکتی را علیه کاپیتولاسیون و دخالت خارجی آغاز کرد، هدفش این بود که اجازه ندهد کسی برای ملت ایران تصمیم‌گیری کند یا استقلال کشور را زیر سؤال ببرد. در زمانی که مناسبات جهانی تعیین می‌شد، ایران نه‌تنها غایب بود، بلکه مورد تجاوز و اشغال دشمنان قرار داشت؛ تا آنجا که تهران را اشغال کرده بودند. این مرد بزرگ، این شرایط را تحویل گرفت و حرکتی را پایه‌گذاری کرد که مؤلفه‌های قدرت را در این کشور تقویت، ارتقا و آشکار ساخت؛ به‌گونه‌ای که دشمنان به این نتیجه رسیدند که دیگر راهی جز ترور ندارند.
همان‌گونه که در تاریخ می‌خوانیم آرش کمانگیر برای حفظ مرزهای این سرزمین همه وجود خود را در تیرش نهاد، امروز این اسطوره را می‌توان به‌صورت واقعی مشاهده دید. امام شهید ما در آخرین لحظات نیز همه وجود، خانواده و فرزندان خود را فدای ایران کرد و عظمت کشور را با شهادت خویش پیوند زد. او تمام هستی خود را در این راه گذاشت و مرزهای قدرت جمهوری اسلامی ایران را ارتقا داد.
امروز شعار انتقام خون امام شهید تنها متعلق به اینجا نیست؛ بلکه در همه کوچه‌ها، خیابان‌ها و مراسم‌ها طنین‌انداز است. اگر شما می‌گویید ما باید اموال ایران را آزاد کنیم، بزرگترین دارایی ملّت ما رهبری عزیزش بود امروز حق این ملّت، دفاع از این جایگاه و سرمایه بزرگ با انتقام است و وظیفه مسؤولین پیگیری آن است. انتقام حق ملت و وظیفه مسئولین است.
به کسانی که نگران حقوق بین‌الملل هستند، عرض می‌کنم که انتقامی که ملت ما در خون‌خواهی امام شهید خود بگیرد، بزرگ‌ترین خدمت به حقوق بین‌الملل است. چرا؟ زیرا امروز در مناسبات جهانی می‌بینید که حاکم آمریکا چه سخنانی مطرح می‌کند. او هیچ قاعده و مناسباتی را به رسمیت نمی‌شناسد و اعلام می‌کند که دیگر نباید بر اساس الگوهای گذشته عمل کرد؛ بلکه هر زمان که اراده کنیم، با استفاده از امکانات خود، هر جا منافعمان اقتضا کند، وارد عمل می‌شویم. یک شب به ونزوئلا می‌رویم، رئیس آن کشور را می‌دزدیم و سال‌ها نفت آن را در اختیار می‌گیریم. برای اروپایی‌ها نیز به گونه‌ای دیگر سخن می‌گوید و می‌گوید فلان جزیره را به ما بدهید یا فلان همسایه آمریکا باید به ایالت ما تبدیل شود. اما به دیوار سنگی ملت ایران برخورد کردند. نفهمیده بودند که این ملت از حق خود کوتاه نمی‌آید و تا انتقام امام شهید خود را نگیرد، از پای نخواهد نشست. انتقام فقط دفاع از حقوق ملت ایران نیست؛ بلکه دفاع از حق هر حاکمیت و هر ملتی است که اجازه ندهد فردی گستاخ و فاجر هر زمان که اراده کرد، به ملت‌ها تعرض کند لذا اگر امروز ملت ما انتقام خود را به‌موقع بگیرد، بزرگ‌ترین خدمت را به حق حاکمیت ملت‌ها و حقوق بین‌الملل انجام داده است.
بله، مذاکره یک ابزار است؛ همانند هر ابزار دیگری. ممکن است در برخی شرایط کاربرد داشته باشد و در شرایط دیگر نداشته باشد. آنچه اهمیت دارد، نوع مذاکره، چگونگی آن و زمان انجام آن است.