جنگ، مذاکره و متغیر های دیگر صحنه

در شناخت و تحلیل صحنه وضعیت فعلی کشور، چند متغیر بیشتر مورد توجه و پردازش واقع می‌شود؛ یکی احتمال حمله نظامی به کشور از سوی آمریکا و اسرائیل و دیگری کمّ و کیف و سرنوشت مذاکرات غیرمستقیم وزارت خارجه با طرف آمریکایی است. دو مولفه ای که در رسانه ها پررنگ شده و به بیان های مختلف از تحلیلگران شنیده می‌شوند.
اما رهبر انقلاب در بیانات خود ضمن پرداختن به این دسته از مسائل، نگاه جامع و واقع گرایانه تری را نسبت به کلیت وضعیت فعلی ارائه‌ می‌نمایند‌.‌
علی رغم فضا سازی های موجود حول محور احتمال زیاد وقوع حمله نظامی گسترده، که بعضا با وجهه نخبگانی و تخصصی ارائه می‌شود؛ رهبر انقلاب در بیانات ۲۸ بهمن اشاره کردند که خود آمریکا می‌داند که «مشکلات اقتصادی‌شان، مشکلات سیاسی‌شان، اعتبار و آبروی بین‌المللی‌شان طاقت برخورد را به آن صورت ندارد؛» همچنین تاکید ایشان بر تهدید بودن ادعا و تبلیغات آمریکا نشان از سنگینی وزنه ایجاد جنگ روانی با قدرت نمایی در تحلیل نیت دشمن دارد و در چنین وضعیتی احساس نیاز به مذاکره برای رفع خطر ولو مذاکره همراه با دادن امتیاز به طرف مقابل ایجاد خواهد شد‌.‌
اما در نگاه رهبر انقلاب مذاکره راه حل خروج از وضعیت فعلی نبوده و ایشان ضمن تاکید مجدد بر هویت سلطه جویانه آمریکا به تقابل تمدنی ما و آمریکا اشاره کردند: «ملّتی مثل ما، با این فرهنگ، با این سابقه، با این معارف عالی، با سردمدارانی مثل افراد فاسدی که امروز در آمریکا بر سر کارند، بیعت نخواهد کرد.» همچنین ایشان در ادامه موضع گیری از در قدرت تصریح نمودند که آمریکا حق دخالت در مسائل ایران، از جمله تاسیسات هسته ای را ندارد و مجددا از پیش تعیین کردن نتیجه مذاکرات را غلط خواندند.‌
با این اوصاف، چشم امید داشتن به نتیجه مذاکره با آمریکا و راه حل اصلی خواندن آن کما فی السابق غیر عقلانی به نظر می‌آید.
به جز این دو مسئله، چیزی که در آینده احتمال وقوع آن از نظر رهبری محتمل است؛ فتنه ای شبیه به دی ماه سال جاری است. مسئله ای که کمتر به آن پرداخته می‌شود و بیشتر با حفظ و تقویت اتحاد ملازمه دارد.
چیزی که در صحنه امروز واضح است، ضرورت ایجاد همدلی و همراه کردن مردم با کلیت جمهوری اسلامی از طریق ارتباط، گفتگو و تبیین است.