جنگ، رنج و گنج

ترامپ سیلی سختی از ملت ایران خورده است و دچار سرگیجه راهبردی شده است. از همین روست که دیگر ضد و نقیض ها و آشفته گویی هایش رنگ و بوی تاکتیک پیش بینی ناپذیری اش را ندارد و صرفاً نشانه ای از همان سرگیجه حادی است که می تواند با مشت های محکمی سربازان جبهه مقاومت به جنون نیز بیانجامد.
این سرنوشت همه فرعون ها، نمرودها، و نرون هاست که در دنیای توهمات خود به سر می برند و خود و ملت خودشان را به سوی نابودی می برند. اگر یک کشتی به درستی هدایت نشود، غرق خواهد شد. آمریکا گرفتار محاسبات غلط شده است و توان تصمیم گیری درست را از دست داده است. و اگر به همین مسیر ادامه دهد، به زودی در باتلاقی از اشتباهات و خطاهای محاسباتی اش غرق خواهد شد.
تهدید ترامپ به بازگرداندن ایران به عصر حجر نیز ناشی از همان جنون های فرعونی است. همان طور که قائد شهیدمان فرمود، «دوران بزن‌ودررو تمام شده، این‌جور نیست که شما بگویید می زنیم و درمی رویم. نخیر، پاهایتان گیر خواهد افتاد و ما دنبال می کنیم. این‌جور نیست که ملّت ایران رها کند کسی را که بخواهد به ملّت ایران تعرّضی بکند؛ ما دنبال خواهیم کرد.»
دیگر حساب ایران نه تنها از منطقه که از جهان جدا نیست. اگر قرار باشد که ایران به عصری بازگردد، در قدم نخست، تمام منطقه و در قدم بعدی همه جهان به آن عصر بازخواهد گشت. این واقعیت را باید آمریکا و رژیم صهیونی به خوبی فهم کنند که موشکی که ایران را هدف گرفته، در واقع، کل منطقه را هدف گرفته است.
اما این جنگ، ابعاد دیگری نیز دارد. روشن است که تجاوزی که آمریکا و نیروی نیابتی اش در منطقه علیه ملت ایران آغاز کردند، خسارات و ویرانی های بسیاری به همراه داشته است، اما جنگ ها گاهی گنج هایی را نیز از دل ویرانی ها و خرابی ها آشکار می سازند. اتحاد ملت ایران و تقویت جمهوریت اسلامی از جمله همان گنج هایی است که این جنگ به همراه داشته است. مسأله بسیار بنیادی، حفظ و نهادینه کردن این جمهوریت بی نظیری است که هر شب در خیابان ها شاهد آن هستیم. این خطر وجود دارد که پرچمی که در جنگ برافراشته نگه داشته شده است، در صلح بر زمین بیافتد. چرا که با پایان جنگ این تصور بوجود می آید که مردم به وظیفه خود عمل کرده اند. میدان داری مردم فقط منحصر در دوران جنگ نیست. ضرورت مشارکت و حضور مردم در دوران پس از جنگ به مراتب بیشتر و مهمتر است.
لازمه مقابله با چنین خطری، نهادینه کردن حضور و مشارکت مردم نه تنها در عرصه امنیت، که در حوزه های اقتصادی، سیاسی و فرهنگی است. مشارکت کنونی مردم در حال حاضر عمدتاً رسانه- محور است و لازم که به سوی نهاد -محوری حرکت کند و مهمترین نهاد در این خصوص، مساجد هستند. یکی از گنج های این جنگ باید احیای مساجد باشد. مساجدی که به کانون تجلی جمهوریت و اسلامیت نظام تبدیل می شوند می توانند تضمین کننده امنیت، رشد و پیشرفت ایران باشند. بدون توجه به این امر، جمهوریت اسلامی، به جمهوریتی مقطعی بدل خواهد شد و دوران صلح را خطرناک تر از دوران جنگ خواهد ساخت.