تضمین عینی به چه معناست؟

آزادی قدس، تنها تضمین عینی است
امروز نهم فروردین است؛ یک ماه از آغاز این نبرد تحمیلی گذشت و حالا در آستانه تحلیلِ راهی هستیم که پیموده‌ایم. دشمنی که با عربده‌کشی و وعده فتح سه روزه آمده بود، امروز به دریوزگی افتاده و در میانه‌ لفاظی‌های توئیتری و دلقک‌بازی‌های سیاسی، به عجز و ناله رسیده است. شیطان بزرگ و سگ هار او در منطقه، امروز در بن‌بست «قفل» شده‌اند و در حالی که از تسلیم کردن ملت ایستاده ایران ناامید گشته‌اند، به زدن زیرساخت‌ها روی آورده‌اند؛ غافل از آنکه پاسخ قاطع و پشیمان‌کننده نیروهای مسلح، به لطف خدا در راه است. اما در این میان، ندای فریبنده‌ای از دهان آلوده‌ترین انسان روی زمین، فرد حاکم بر آمریکا، شنیده می‌شود؛ او که دستش تا مفرق به خون هزاران بی‌گناه آلوده است، دم از مذاکره می‌زند. اما کدام مذاکره؟ او به دنبال آن است که آنچه را در میدان جنگ به دست نیاورده، در سفره تسلیم به چنگ آورد.
در واکنش به این بازی در داخل نیز زمزمه‌هایی شنیده شد؛ سخن از شروطی که پرس تی وی گفته که تضمینی بگیرد دیگر حمله‌ای صورت نگیرد. اما باید پرسید این «تضمین عینی» که آقایان می‌گویند چیست؟ تضمین عینی به معنای قسم حضرت عباسِ این و آن نیست؛ تضمین عینی یعنی دشمن اگر بخواهد هم، «نتواند» حمله کند. همان کاری که غربی ها در برجام با Objective guarantee یا همان تضمین عینی، با صنعت هسته ای ما کردند و توانایی‌هایمان را بتن کردند.
ملت ما امروز به دنبال صلحِ ذلیلانه نیست؛ ملت می‌خواهد جنگ تا رسیدن به آن نقطه که نه آمریکا و نه رژیم صهیونیستی هرگز جرات نکنند به خاک این کشور تعرض کنند، ادامه یابد. تضمین عینی یعنی نقطه‌ای که دیگر هیچ کودکی در این خاک به شهادت نرسد و امنیت کشور زیر سوال نرود. ملت ما در آن هفته اول که رهبر شهیدمان به شهادت رسیدند، در خلاء ظاهری قدرت، خودشان مقتدرانه رهبری کردند تا خلف صالح ایشان پرچم را به دست بگیرد. امروز نه به تحلیل‌های لرزان نیازی داریم و نه به قلم‌‌هایی که حتی امروز بذر ترس می‌پاشند؛ حتی محترم هایی که زمزمه مذاکره سر دهد، در صف ملت جایی ندارد.
خداوند این ملت را مبعوث کرده است تا از اسلام و ایران دفاع کند. حقیقت تاریخ اسلام گواه است که ما هرگز از دشمن بیرونی شکست نخورده‌ایم؛ هر جا زخم خوردیم از نفاق و تزلزل داخلی بود. علی (ع) در خیبر پیروز شد، رسول خدا (ص) مکه را فتح کرد، اما علی (ع) آنجا شکست خورد که پشت خیمه معاویه، عده‌ای با واگویه‌های لغو، او را از پیروزی قطعی بازگرداندند.
ما امروز دقیقاً پشت خیمه دشمن هستیم. یا باید پیش برویم و عزت ابدی را تحمیل کنیم، یا برگردیم و در سایه تهدید و ذلت زندگی کنیم. اما به بیان رهبر شهیدمان، ما مردِ زندگی در سایه ذلت نیستیم؛ «هیهات منا الذله». تضمین عینی در برابر آمریکا یعنی برچیدن تمام پایگاه‌هایش از منطقه؛ تا وقتی این پایگاه‌ها هستند، امنیت سراب است چرا که آن دلقک زرد که به راحتی زیر توافقات می‌زند، قابل اعتماد نیست.
اما در مورد رژیم صهیونیستی، ماجرا متفاوت است. این رژیم نحس، هویتش با قتل و غارت گره خورده است؛ از نیل تا فرات را می‌خواهد و اگر فرصت یابد، تمام جهان را به لجن می‌کشد. این زالو و حیوان درنده، هیچ تضمین عینی ندارد جز «نابودی».
ملت ایران سایه سنگین این حرام‌زاده‌های بین‌المللی را تحمل نخواهد کرد. فرزندان حیدر کرار آمده‌اند تا درهای خیبر را بشکنند و این نوید الهی است که ایرانیان، غاصبان را از سرزمین‌های اشغالی بیرون خواهند راند.
اگر کسی در این بزنگاه می‌ترسد، کنار برود؛ چرا که نصرت خدا در لحظات نهایی رخ می‌دهد.
دشمن جز سلاحِ «ترس» چیزی ندارد، اما خداوند فرموده است: پیروزی با شماست اگر ایمان داشته باشید و خودش ترس را در دل دشمنان می‌اندازد.
ما، از نویسنده و گوینده تا ملتی که شب‌ها در میدان‌ها می‌ایستد و شهرها را ترک نمی‌کند، هم‌صدا با شهید خرازی می‌گوییم: «ما تا آخرین قطره خون می‌ایستیم شما هم باید بایستید.»
ما وارثان گردان کمیل و ۴۰۰ هزار شهید هستیم که از جنگ هراسی ندارند. مقتدای ما به ما آموخته است: «ولا تهنوا ولا تحزنوا وأنتم الأعلون إن کنتم مؤمنین». این آیه که رهبر شهیدمان در جنگ ۱۲ روزه قرائت می‌کردند، امروز مصداق عینی ماست. خداوند بر دهان کسانی بزند که دل ملت را می‌لرزانند. حزن ما، حزن حماسی است و همان‌طور که شهید برونسی فرمود، اگر در کربلا نبودیم، امروز تا آخرین فشنگ و قطره خون با دشمن می‌جنگیم. تضمین عینی فقط و فقط محو رژیم صهیونیستی است؛ چرا که با وجود این جرثومه فساد، هیچ امنیتی در جهان متصور نیست.
ما در این بحران، با تاسی به حاج قاسم سلیمانی تا آخرین گلوله می‌جنگیم و با الگوی اباعبدالله، هرگز با یزیدیان زمان بیعت نخواهیم کرد. بین ما و ستمگران، تنها قدرت شمشیرها و قطره قطره خون‌هایمان قضاوت خواهد کرد.