بازدارندگی از مسیر اقتدار می‌گذرد، نه مذاکره

روز جمعه ۱۹ تیرماه، در دکتر سعید جلیلی نماینده رهبر معظم انقلاب در شورای عالی امنیت با حضور در برنامه گفتگوی ویژه خبری شبکه خبر، به تشریح نقش امام شهید امت در شکل گیری قدرت ملت و کشور و تبیین مسائل روز کشور پرداخت.
باید به یاد آورد که ایران در زمان شکل‌گیری نظم پس از جنگ جهانی دوم در چه وضعیتی قرار داشت. کشور علاوه بر استبداد رضاخانی، تحت اشغال نیروهای خارجی بود. سران سه قدرت بزرگ جهان به ایران آمدند، بدون آنکه حتی برای حاکمیت کشور ارزشی قائل باشند. شاه را تحقیر کردند، کشور در اشغال بود و هنگام طراحی نظم جدید جهانی، اساساً جایگاهی برای ایران در نظر نمی‌گرفتند. اما حال آن کودک هفت‌ساله پس از جنگ جهانی دوم، امروز به رهبری ۸۷ ساله تبدیل شده بود که ۳۶ سال هدایت این کشور را بر عهده داشت. او نه‌تنها ایران را به کشوری قدرتمند تبدیل کرد، بلکه همان قدرت‌هایی را که نظم جهانی را طراحی کرده بودند، با تهدیدی وجودی مواجه ساخت. به همین دلیل بود که آن‌ها به این نتیجه رسیدند که باید مستقیماً جمهوری اسلامی ایران را هدف قرار دهند. این همان عظمت حضرت آیت‌الله خامنه‌ای است.
حضرت آیت‌الله خامنه‌ای تمام توان خود را در سراسر عمر سیاسی‌شان، از همان کودکی هفت‌ساله تا ۸۷ سالگی، صرف کردند تا این قدرت ریشه‌دار شود، استمرار پیدا کند، استحکام یابد و به جایگاهی برسد که دیگر هیچ قدرتی نتواند مانند دوران جنگ جهانی دوم ایران را اشغال یا تحقیر کند و بتواند با اقتدار در برابر آن بایستد. نتیجه اقدامات آن امام شهید این شد که قدرتی که خود را ابرقدرت جهان می‌دانست، در مقطعی برای مقابله با جمهوری اسلامی، در حد هدایت چند اغتشاشگر عمل می‌کرد. سپس کار به جایی رسید که خود اعلام می‌کرد برای مقابله با جمهوری اسلامی باید رأس نظام را هدف قرار دهد. از این منظر، شهادت حضرت آیت‌الله خامنه‌ای نیز همانند آخرین تیری است که آرش کمان‌گیر برای دفاع از سرزمین و آرمان خود رها کرد؛ تیری که تمام هستی و جان خود را در راه حفظ قدرت، عزت و استقلال کشور به میدان آورد.
ملت مبعوث شده یعنی همان شکوهی که در تشییع حضرت امام در سال ۱۳۶۸ دیده شد، امروز نیز در سال ۱۴۰۵ در تشییع حضرت آقا مشاهده می‌کنید. همان‌طور که آقا فرمودند: «یک ملت مبعوث خواهند آمد و اگر دشمن بخواهد خطایی بکند، کار را تمام خواهند کرد.» این همان مصداق آیه «فَبَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَنَا» است؛ بندگان ما در صحنه حاضر می‌شوند، در خیابان‌ها، کوچه‌ها و خانه‌ها حضور پیدا می‌کنند و وعده الهی تحقق پیدا می‌کند.
امروز اگر تشییعی در عراق برگزار شد، مشابه همان تشییع در ایران بود. اگر این تشییع در پاکستان برگزار می‌شد، کمتر از این نبود. همان‌گونه که در شهرهای مختلف ایران، از قم و مشهد گرفته تا تهران و دیگر شهرها، همین شکوه و عظمت دیده شد. این یعنی یک ملت ساخته شده و ارتقا پیدا کرده است؛ بلکه حتی فراتر از یک ملت، یک امت شکل گرفته و تکثیر شده است. به همین دلیل است که دشمنان این‌گونه بی‌تاب شده‌اند و می‌خواهند هر طور شده، با هر هزینه‌ای، این موضوع را تمام کنند؛ چون مستأصل شده‌اند و می‌فهمند که قدرتی در حال ظهور است.
برخی می‌گویند ملت ایران منزوی است، در حالی که این ملت در به چالش کشیدن نظم ظالمانه غربی پیشگام است. تشییع امام شهید، تازه آغاز راه است؛ آغازی برای شتاب گرفتن و اوج یافتن این حرکت. کافی است اظهارات حاکم آمریکا را ببینید؛ کاملاً آشکار است که تا چه اندازه از این حضور خشمگین است و با گستاخی و بی‌ادبی سخن می‌گوید. امروز پاسخ رئیس‌جمهور رژیم آمریکا همان فرمایش شهید بهشتی است که خطاب به آمریکا فرمود: «از این عصبانیت بمیر.»
برخی می‌گویند اولویت، معیشت مردم است؛ اتفاقاً معیشت نیز در همین فضا تأمین می‌شود. اگر امنیت وجود نداشته باشد و دشمن هر روز دست به تعرض بزند و کشور را در وضعیت «نه جنگ، نه صلح» نگه دارد، طبیعی است که اقتصاد و معیشت نیز آسیب خواهد دید. بنده نسبت به آینده بسیار امیدوارم؛ زیرا ملت ایران با وحدتی که پشت سر رهبری معظم انقلاب دارند و با هوشمندی و هوشیاری‌ای که از خود نشان داده‌اند، در صحنه حضور پیدا می‌کنند.
مذاکره یک ابزار است، نه یک هدف.
ممکن است در مقطعی کارآمد باشد و در مقطعی دیگر نه. نباید به ابزار موضوعیت داد؛ آنچه اهمیت دارد، نوع، چگونگی و زمان استفاده از آن است. اگر موجب تثبیت و ارتقای قدرت شود، ارزشمند است. اگر موجب تضعیف قدرت کشور شود، مضر است.