از جمهوریت خیابان تا امامت مذاکره!

1 در زبان عربی حروف و کلمات و معانی و حتی حالت صورت با هم در یک ارتباط معنادارند!
یعنی حروف لطیف کلمات با معانی لطیف می‌سازند و هنگام ادای آنها حالت صورت متناسب با آن کلمه و معنی تغییر می‌کند. مثلا دهان به صورت افقی یا عمودی باز می‌شود. مثلا وقتی می‌گویید نار حالت صورت عمودی و خشمگین می‌شود و وقتی می‌گویید “جنت” به‌‌صورت طبیعی حالت صورت افقی شده و لبخند روی صورت می‌نشیند. قاریان ممتاز هنگام تلاوت قرآن از این شیوه برای لحن‌دار کردن تلاوتشان استفاده می‌کنند. همچنین گویندگان حرفه‌ای رادیو!
2 آن شبه‌الرجال مزدور اینترنشنال نوشته بود: این دهان‌گشادهای کفِ خیابان، نمی‌گذارند ایران شکست بخورد! بلکه ایران را به پیروزی کامل می‌رسانند!
3 آشنایِ دولت روحانی نوشته بود خیابان را گروگان نگیرید!
4 شاید اجداد ماهی‌های تنگه هرمز به ماهی‌های اقیانوس و دریاهای آزاد حسودی می‌کردند و به پدرانشان خرده می‌گرفتند که آخر این هم شد زندگی؟ بچه‌های مردم در دریاهای آزاد و اقیانوس‌های بزرگ زندگی می‌کنند و ما در این تنگ و تاریک جای دریا! هیچ‌وقت تصور نمی‌کردند که یک روز همه‌ دنیا از کوسه‌های وحشی اقیانوس اطلس گرفته تا شیرماهی‌های دریای خزر در مورد هرمز حرف بزنند و به پدرانشان خرده بگیرند که کاش ما هم بچه هرمزی بودیم!
5 مردم یک چهله را در تنگه خیابان گذراندند و ظاهرا واتممناها بعشر شده است. این مردمی که من می‌بینم تنگه احد را با تنگه مرصاد اشتباه گرفته‌اند و تا دشمنانشان را در همین خیابان‌ها مجازات نکنند بیخیال نخواهند شد و واتممناها بالف هم بشود کف خیابان را رها نمی‌کنند. آن هم با دهان‌های گشادی که وقتی می‌گویند الله‌اکبر به‌صورت طبیعی دهان دشمنانشان را خرد می‌کند و مغز نداشته‌شان را نابود!
6 دلمان تنگ شده! یک کمدین خارجی می‌گفت این ایرانی‌ها به صورت پیش‌فرض شاعرند! ما وقتی می‌خواهیم به یکدیگر بگوییم به یادت بودم با عشق و محبت و از دوری تو ناراحت بودم می‌گوییم I miss you
ولی ایرانی‌ها می‌گویند دلم برایت تنگ شده بود! و زبان خودشان را مسخره می‌کرد در مقابل زبان فارسی!
حالا ما برای این دلتنگی که داریم حتی از واژه دلتنگی نمی‌توانیم استفاده کنیم. ما دلمان برای آقایمان تنگ نشده!
الان حال دل ما را فقط حافظ درک می‌کند آنجا که می‌گوید:
دل از من برد و روی از من نهان کرد
خدا را با که این بازی توان کرد
شب تنهایی‌ام در قصد جان بود
خیالش لطف‌های بی‌کران کرد
چرا چون لاله خونین دل نباشم
که ما نرگس او سر گران گرد
این روزها حاج محمود کنار گوشمان دائم می‌خواند:
یا برگرد یا این دل را برگردان
یا بنشین یا این آتش را بنشان
آه ای جان…
آه…
7 آقایمان در چهلم آقایشان پیام داده! فدایش شوم خیلی ناز دارد! باید تمرین کنیم ناز کشیدن از ولی خدا را. چشممان به در خشک شده بود و زمزمه می‌کردیم که دیریست که دلدار پیامی نفرستاد که خداراشکر بنوشت سلامی و کلامی بفرستاد!
فرموده‌اند دهان‌هایتان را به ذکر الله‌اکبر گشاد کنید تا شیطان بزرگ فکر نکند بزرگ‌تر است. او بزرگ خودشان است. پیش ما ولی همان است که حاج مهدی رسولی می‌گوید که به سوی شیر ایران گاو می‌آید! (بیچاره ناو هیچوقت فکر نمی‌کرد با گاو هم‌قافیه شود. راستی چقدر گاو زدیم این ایام! از گاوهای شیرده تا گاوهای مجازی تا گاوپرست‌ها و حتی شرکت گاو یام رژیم صهیونیستی!)
بگذریم!
قرار است در خیابان‌ها همچنان رهبری کنیم!
راستش خیلی حال می‌دهد!
یک سلام و تشکر ویژه هم بکنم از شیخ اسماعیل رمضانی (اگر خدا مقدر کند این متن را بخواند) که در انتهای این پيام آخرشان نوشته بودند چه کنیم امام ما را پُر رو بار آورده است که نظر می‌دهیم!
البته به نظرم حق مطلب ادا نشده! امام، به قول آسد منیر عزیز، ما را گستاخ بارآورده است. آنقدر دچار گستاخی انقلابی شده‌ایم که می‌خواهیم کشور را رهبری کنیم! کم مانده ادعای پیغمبری هم بکنیم! هرچند فعلا ادعای بعثت که کرده‌ایم! آخرش هم که قرار است و نجعلهم ائمه باشد!
حالا اینقدر رطب و یابس بافتم که چه؟
که بگویم آقایان و خانم‌ها!
ببخشید!
که بگویم برادران و خواهران گرامی!
امام ما امر کردند مذاکرات را هم رهبری کنیم!
نگفتند مذاکرات را بشنوید و پیگیری کنید و بگویید هر چه آن خسرو کند شیرین بود! فرمودند فریاد بزنید و این فریادها با دهان‌های گشاد بر مذاکرات موثر خواهد بود ان‌شاالله.
این یعنی مردم جان! شما فقط حق انتخاب شخص ندارید! شما حق انتخاب شاخص دارید. این یعنی امتداد جمهوریت در برابر دیکتاتوری!
این یعنی یک دموکراسی می‌تواند به استبداد و دیکتاتوری برسد که مردم فریاد بزنند no king و یک جمهوری می‌تواند به امامتِ امت منجر شود.
حالا باید بگردیم دنبال حروف و واژه‌هایی که وقتی در خیابان‌ها فریاد می‌زنیم حالت صورتمان هم اشداء علی الامریکا و اسرائیل باشد هم رحماء بیننا و بین فلسطین و لبنان و عراق و یمن!
مثلا همین انتقام!
بخش اولش لبخند روی لب می‌آورد و بخش دومش چهره را در هم می‌کشد! انتقام هم همین است! برای شاد کردن دل مادران مینابی باید داغ به دل مادر ترامپ گذاشت!
و تا یادم نرفته این را هم بگویم که تیرهای آشنای مهلب هم یک به یک به اذن خدا به سنگ می‌خورد و هرچه گریبان بدرند گریبان خیابان را رها نمی‌کنیم! گروگان‌گیر آنها بودند که معیشت و اقتصاد مردم را یک دهه گروگان گرفته بودند تا ملت ایران در مقابل آمریکا زانو بزند ولی به لطف خدا زانو زدن آمریکا را به چشم تنگ می‌بینند!